Podpora końcowa śruby kulowej serii EF

I. Podstawowa pozycja i nomenklatura

Pozycjonowanie: Jednostka podpory pływającej końcówki dla śrub kulowych, która wykorzystuje mimośrodowy kołnierz zaciskowy do połączenia z wałem śruby.

Interpretacja nomenklatury:

• E: Oznacza "Mimośrodowy", odnosząc się do podstawowego mechanizmu zacisku (tak samo jak EK).
• F: Oznacza "Swobodny" lub "Pływający". Jest to jej podstawowa funkcja (tak samo jak BF).

Podstawowe wartości: Łączy wygodę montażu mimośrodowego kołnierza zaciskowego z funkcją kompensacji rozszerzalności cieplnej pływającego końca, oferując idealne standaryzowane rozwiązanie dla pływającego końca gładkich wałów śrub kulowych bez barków.

II. Główne struktury i zasada działania

Jednostka EF to połączenie konstrukcji (blokowanie typu E) i funkcji (pływający typ F):

Mechanizm tulei zaciskowej z ekscentrykiem:
Używa identycznych komponentów co jednostka EK. Tuleja ze szczeliną z ekscentrycznym wypustem oraz pierścień blokujący bezpiecznie łączą jednostkę podpierającą z gładkim wałem śrubowym za pomocą siły zaciskowej radialnej.

• Główna różnica: W jednostce EF mechanizm ten odpowiada wyłącznie za blokowanie radialne i przekazywanie momentu obrotowego (jeśli wymagane), a nie za ograniczanie ruchu osiowego.

Mechanizm łożyska pływającego:
Wewnętrznie stosuje zazwyczaj łożysko kulkowe rowkowe (takie samo jak w BF). Zewnętrzna pierścieniem łożyska jest usytuowany osiowo na jednym końcu w korpusie, przy czym po drugiej stronie pozostawia się luz.
Wewnętrzny pierścień łożyska ma pasowanie wciskowe lub ciasne z tuleją ekscentryczną, która z kolei chwyta wał śrubowy poprzez tarcie. W związku z tym cały zestaw łożysko-tuleja ekscentryczna może przesuwać się osiowo wewnątrz korpusu.

Zasada działania:

• Radialnie: dokręca się pierścień blokujący → tuleja ekscentryczna chwyta wał śrubowy → pozycja radialna wału śrubowego jest dokładnie ustalona.
• Osowo: Śruba rozszerza się z powodu ciepła → Siła jest przekazywana przez tarcie do tulei mimośrodowej → Tuleja mimośrodowa powoduje przesunięcie całego łożyska w kierunku osowym w obrębie obudowy → Naprężenia termiczne są złagodzone.

III. Główne cechy i zalety

Idealne dopasowanie do końca stałego EK:
To najbardziej typowy i logiczny scenariusz zastosowania dla EF. Gdy koniec stały wykorzystuje EK (ze względu na zastosowanie gładkiej śruby), koniec pływający powinien naturalnie być EF, aby zachować spójność metody blokowania i wygodę montażu. Są one naturalnymi partnerami.

Odpowiedni dla pływającego końca gładkich wałów bez stopni:
Rozwiązuje problem, jak niezawodnie połączyć i umożliwić ruch osiowy gładkim śrubom na końcu pływającym. Nie ma potrzeby wykonywania żadnych stopni ani gwintów na gładkim wale w celu ograniczenia osiowego.

Łączy wygodę montażu z funkcją pływania:

• Wygoda instalacji: Pozostawia wszystkie zalety blokowania typu E — po włożeniu śruby dokręcenie jednego pierścienia blokującego kończy połączenie; pozycja jest regulowalna, a demontaż łatwy.
• Zapewnia pływanie: Jego wewnętrzna struktura jest starannie zaprojektowana, aby dokładnie gwarantować swobodne przesunięcie osiowe przy jednoczesnym zabezpieczeniu blokady promieniowej.

Oszczędza miejsce osiowe:
Podobnie jak EK, EF charakteryzuje się kompaktową konstrukcją. Nie opiera się na ramionach wału i pierścieniach zabezpieczających do ograniczenia osiowego (w niektórych projektach), co korzystnie wpływa na rozwiązania w warunkach ograniczonej przestrzeni.

IV. Złota kombinacja dla doboru systemu

Dla typowego, opłacalnego i łatwego w montażu systemu z wykorzystaniem standardowych gwintów kulowych ze zwykłym wałem, optymalna kombinacja podpór to:

• Strona napędu / Koniec utwierdzony: EK
• Strona bez napędu / Koniec pływający: EF

Ta kombinacja zapewnia:

• Brak obróbki śruby: Nie ma potrzeby toczenia ramion, frezowania wpustów ani gwintowania.
• Skrajnie uproszczony montaż: Oba końce wykorzystują prostą operację „włożenia wałka – dokręcenia”.
• Pełna wydajność: Pełnie zapewnia sztywne pozycjonowanie końca nieruchomego oraz funkcję kompensacji rozszerzalności cieplnej końca pływającego.

V. Porównanie z pływającym końcem typu BF

VI. Typowe zakresy zastosowań

Zastosowania jednostek wsporczych EF są ściśle powiązane z partnerem EK, szczególnie odpowiednie dla:

• Wszystkich urządzeń automatyzacyjnych wykorzystujących standardowe gwinty kulkowe o gładkim wale: np. moduły liniowe, precyzyjne stoły.
• Sytuacji wymagających wysokiej efektywności montażu i wygody konserwacji: np. maszyny produkowane seryjnie, linie produkcyjne wymagające szybkiej diagnostyki lub wymiany gwintu na miejscu.
• Kompaktowych rozwiązań konstrukcyjnych preferujących prostą strukturę końca wału gwintu.
• Osprzętu posuwowego z gwintami kulkowymi o gładkim wale w małych i średnich maszynach CNC, urządzeniach do obróbki laserowej oraz robotach.

VII. Wytyczne doboru i użytkowania

Systematyczny dobór: EF zazwyczaj nie powinno się dobierać oddzielnie, lecz traktować jako system w połączeniu z końcem ustalonym EK.

Potwierdź typ gwintu: Musi potwierdzić użycie sznurku kulkowego bez ramion.

Poprawna instalacja:

• Upewnij się, że jednostka EF jest zainstalowana na końcu śruby, który nie ma napędu (końcu oddalonym od silnika).
• Oczyszcz powierzchnie stykowe wału śruby i obudowy ekscentrycznej.
• Przytrzymaj pierścień blokujący do określonego momentu obrotowego. Po zacisnięciu ręcznie sprawdzić, czy wał śruby może płynnie przesuwać się w obrębie jednostki EF (zwykle z niewielkim oporem, ale bez przyczepiania się) jest to klucz do weryfikacji funkcji pływającej.

Unikaj dodatkowych ograniczeń osiowych: Podobnie jak w przypadku BF, na końcu EF wał śruby nie może być podłączony do żadnego elementu, który ograniczyłby jego pływanie osiowe (np. sztywnie podłączony koder).

Jednostka wsporcza EF to pomysłowe połączenie technologii ekscentrycznego blokowania (E) i funkcjonalności pływającego końca (F). Wypełnia luki w standaryzacji „pływalnego wsparcia dla gwintów kulowych na wałach gładkich”. Razem z końcówką stałą EK tworzy kompletne, eleganckie i przyjazne dla użytkownika rozwiązanie podpierania gwintu kulowego. Wybór EF (w parze z EK) oznacza wybór ścieżki inżynieryjnej maksymalizującej wygodę montażu, minimalizującej koszty obróbki gwintu i nie wymagającej rezygnacji z kluczowych parametrów wydajności. Stanowi konsekwentną realizację współczesnej filozofii projektowania maszyn: „łatwe do produkcji, łatwe do montażu, łatwe w utrzymaniu”.